ناگفته ها

وقتی واسه ی اولین بار دیدمش 6 سالم بود ، عروسکش رو بهم داد و گفت : بذار ازت عکس بگیرم

نتونستم حرفی بزنم

فقط یه لبخند زدم اما دلم لرزید . . .

وقتی واسه ی دومین بار دیدمش 7 سال داشتم ، بهش نقاشیامو نشون دادم گفت : میشه یکیشو بردارم؟

نتونستم حرفی بزنم ، فقط یه لبخند زدم و نقاشیمو بهش دادم

حس کردم دوسش دارم

اخرین باری که دیدمش عکسش رو نقاشی کرده بودن و بالای تلی از خاک گذاشته بودن

کاش . . .

قطره ی اشکی ناخوداگاه گونم رو تر کرد

و عصا زنان به سمت خونه به راه افتادم . . .

alireza.a

گاهی پشت سکوت هزاران فریاد نهفته است...